Zouginn: et get sécherlech méi wichteg Saachen eweéi di leiten. An dach: Et schéngt kee Mënsch ze stéieren datt een op Schratt an Tratt muss dem Honnsdreck ausweechen. Elo wou ech mi dacks zu Fouss ënnerwee sinn (mat de Kanner), fale mer di sëlleche Kéipercher nach vill méi op wéi virdrun. Effetktiv, wien eng Kutsch viru sech dréckt, dee gesäit den Honnsdreck net oder zimlech spéid a méi wéi eemol schons huet den Trëppeltour opgehale mat enger “Kärcher-sessioun” fir d’Kutsch nees propper ze kréien (vun de Schoung mol net ze schwätzen). Wéi schlëmm muss dat réischt sinn fir een den am Rollstull fiert ?

Virgëschter war ech mam Vera bei eis am Quartier trëppelen a hu mol Foto’e gemeet vun de Kéipercher…

net manner ewéi 6 Stéck loungen um Trottoir (an dat op enger Streck vun 300 m!), déi am Revers oder an de Stroosseninsele mol net mat agrechent.

Well et verschidde Kalibere waren huelen ech och mol un datt et net een Hond (oder Meeschter) ass mee datt et der méi sinn.

Hei misste mer och als Gemeng d’Leit emol erëm drun erënneren datt et sou eppes wéi Civismus get an déi di sech doriwwer ewech setzen sollen weg och protokolléiert ginn !

Ech ginn awer och zou, datt et an der ganzer Géigend keng Honnstoilett get an och däer Tiitercher fir de Kéipchen opzehiewen si keng ze fannen.

Hei kinnt d’Gemeng och aktiv ginn.