Ech mengen datt am Ablack d’Bierger net méi genuch Vertrauen an d’Politik hunn. Si hunn d’Impressioun: 1. Datt et net gerecht virgeet wann et heescht d’Staatsbudget’en an d’Gläichgewiicht ze bréngen 2. Datt d’Politik net méi di éischt Klack spillt an eiser Gesellschaft, mee just nach ënnert der Direktioun vum Patronat a vun de Banken steet.

Op déi 2 Froen hätte mer missten Äentwerte sichen, dat ass awer leider net geschidd.

Hei e klengen Auszuch aus ménger Interventioun (sou wäit ech mech nach kann erënneren):

“Social democracy is in a crisis. We are not anymore perceived as an alternative to the political mainstream. For the voters, we are the political mainstream.. The differences between us and the political right seem infinitesimal and obscure. Our traditional voters abstain or if they vote, their choice will fall on fringe parties with clear and unique messages, as the recent polls in the Netherlands and Belgium has shown.

Our parties must again stand for a clear, unique and strong message. We cannot allow ourselves to surf the same wave as the conservatives and liberals. We must differentiate ourselves from our political opponents.

What makes us different? – Our values!

Conservatives and liberals have taken over some of our political positions. Without hesitation, they speak about dolidarity, equality and justice. But how deep is their commitment? We must be crystal clear what solidarity means to us, namely setting up policies and public services that help those in need. Conservatives however understand solidarity as charitable donations they might decide to give or might not. Helping those in need is not an option but a moral obligation which must translate into  rights of support. That’s the difference.

Equality for socialists and social democrats is about giving equal opportunities to everyone even to those with a disadvantage not of their own making.

People facing the cuts in public expenses don’t feel treated equally. We must listen to them and work on their concerns to regain their confidence.

I passionately believe that our voters expect more than blindly following the holy grail of steady growth at any cost. They don’t want conservative answers. And we shouldn’t fall back into the old habits of a careless anything-goes market economy that has brought us to the brink of disaster but we must work towards a socially-responsible market economy.

New ideas are needed. And we must propose them. We must inspire and aspire to the happiness of the people, and not only to material wealth. We want good public services, decent jobs, good health care and sustainable development.

Let us talk to  our members! Their input is our inspiration.”

Video Interview

ITW Yves Cruchten from PES_Party of European Socialists on Vimeo.

” Ech muss onbedingt deen Ehhh, … ehhh,… ehhhh…. ofstellen wann ech franséisch schwätzen.”

Campagne du PES. Dépliant en version anglaise.

Europeans for Financial Reform is a coalition of progressive forces, ranging from NGOs to Trade Unions, citizens, academics and progressive politicians, that have come together to spearhead a campaign for real reform in our banking and financial system.
Partners: The Global Progressive Forum, CES/ETUC, CIS/ITUC, Solidar, UniGlobalUnion, FEPS, IGMetall, IUF/UITA/IUL, SOMO, Socialist Mutual Benefit Society, DGB, FGTB/ABVV, CNCD, AK, ÖGB, CEVEA, TUC, UNITE, The Party of European Socialists, the European Green Party, the S&D Group.

[pro-player width='530' height='253' type='video' image='http://www.yvescruchten.net/wp/wp-content/uploads/2010/04/pse_video.jpg']http://www.youtube.com/watch?v=HtvsKaOftM0&feature=PlayList&p=727919966608CF76&playnext_from=PL&index=0&playnext=1[/pro-player]

Natierlech däerf et kee Sozialist (och mech net) fréen wann d’SPD iwwer 10% vun hiere Stëmmen verléiert. An dach, iergendwéi war ech gëschter net enttäuscht vun de Walen an Däitschland. Dës “batter” Défaite war wahrscheinlech néideg fir datt sech d’SPD nees kann erneieren, hiert Profil schärfen (wat och ëmmer dat heescht). Ech ka mer net virstellen datt et der SPD besser gaange wär wa se di nächst 5 Joer nach emol mat der CDU/CSU an enger Kolatioun gesiess hätt. Elo ka si neie Wand an hier Seegele kréien, dofier mussen awer Brécke geschloe ginn mam Rescht vun der Oppositioun, mam ganze Rescht!

Solidaritéit ass an der Krise net gefrot !

Virun engem Joer nach hätt ech fest behaapt datt d’Sozialisten giffen am meeschte politescht Kapital aus en enger grousser Wirtschaftskrise zéien (sou war et eben an der Vergaangenheet). Haut ass et net méi esou. Solidaritéit ass an der Krise net gefrot ! Wann et mi schlecht geet, dann zielt net méi d’Allgemengheet, mee just nach den Eenzelnen. Manner Steiere weg ! Manner Staat weg ! Wéi ass dat z’erklären ? Zemoolst an de “westlechen Industrielänner” ass de Liewensstandard vun der grousser Majoritéit relativ héich, wat villäit an de Krisen virdrun net sou war. Do kënnt villäit bei villen an der soug. Mëttelschischt de Reflex, dat wëllen ze behalen wat een huet, den eventuelle Verloscht rem vum Staat zréckzefuerderen… D’Gauche wielen, dogéint, ging bedeiten, datt och d’Mëttelschischt bei der “Ëmverdeelung” op e bessi misst verzichten fir denen “ganz Ënnen” ënnert d’”Ärm ze gräifen”… Hei gesinn ech kloer Paralellen tëschend Däitschland a Lëtzebuerg. U sech ass et jo der Gauche ze verdanken, datt mer sou eng grouss Mëttelschicht hunn. Dës Mëttelschicht dréint däer  selweschter Gauche awer  elo de Réck. D’Gauche gett deemno Affer vun hierem Erfolleg ? Wann dës Theorie stëmmt, da ging och e “linksrutsch” vun de Sozialisteschen a Sozialdemokratesche Parteien an Europa eleng net vill bewierken. Wann sech d’Sozialiste (oder di ganz Gauche) wëlle nei positionnéieren, da muss sie net nëmmen d’Partei vun den Arbeitnehmer sinn, mee virun allem rem de Fortschrëtt verkierperen. Et gëllt deemno fir d’Sozialisten di wichteg Themen wéi Ëmwelt an Energie, Aarbecht a Sozialwiesen (Stéchwuert Pensiounen!) grad ewéi all di aner wichteg Zukunftsfroen ze besetzen. Geschidd dat net, da wäert di ganz politesch Lénk nach sauer Zäiten erliewen…

Fir Lëtzebuerg kann een awer festhalen datt u sech folgend Deputéiert anstänneg geschafft hunn:

Claude Turmes
Astrid Lulling
Robert Goebbels
Erna Henicot-Schoeppges

Eng Datz kruten:
Jean Spautz a
Lydie Polfer.

Bon dat ass elo reng Arithmetik well et kann ee jo z.B. Rapporter ginn zu engem Projet dee vill Zäit an Aarbecht verlaangt et kann een awer och e Rapport zu just enger Klengechkeet maachen. Parlorama zielt awer just wéivill Rapport’en ee gemeet huet. Dofier ass dat Klassement zimlech ongenee mee et get engem awer eng Iddi, wien geschafft huet a wien net… Wat a méngen An awer ausschlaggebend ass, dat ass d’Präsenz vun eisen Deputéierten. Hei muss ee leider feststellen datt verschidde Lëtzebuerger mat knapps 63% Präsenz hiere “Soll” net erfëllt hunn.

Luxemburg knöpft sich Peer Steinbrück vor: Der deutsche Finanzminister sei auf “Biertischniveau” angekommen, kritisiert Außenminister Jean Asselborn im Gespräch mit SPIEGEL ONLINE. Steinbrück hatte Nachbarländer wegen ihrer Steuerpolitik mit dem afrikanischen Staat Burkina Faso verglichen.

Berlin – Peer Steinbrück hat die Geduld auch der wohlgesinnten Nachbarn überstrapaziert. Gestern in Brüssel hatte der deutsche Finanzminister die Nachbarstaaten Luxemburg, Österreich und Schweiz wegen ihrer Steuerpolitik in einem Atemzug mit dem afrikanischen Staat Burkina Faso genannt.

Jetzt schlagen die Luxemburger zurück – allen voran Steinbrücks Parteifreund, Außenminister Jean Asselborn: “Der deutsche Finanzminister scheint definitiv auf Biertischniveau angekommen zu sein”, sagt der Luxemburger SPIEGEL ONLINE. Die Aussagen des deutschen Genossen zeugten “von einer kaum zu übertreffenden Arroganz”.

Asselborn, Spitzenkandidat der luxemburgischen Sozialisten bei der Wahl am 7. Juni, hält die Worte seines Parteifreunds für einen unfreundlichen Akt im Wahlkampf: “Kein Sozialist, kein Sympathisant und Wähler unserer Partei versteht diese erniedrigende Sprache des deutschen Finanzministers, von Akzeptanz nicht zureden”, schimpft er.

Asselborn fordert seinen Kollegen Frank-Walter Steinmeier auf, “dem deutschen Finanzminister dies unumwunden zu verstehen” zu geben. Steinmeier und Asselborn sind persönlich befreundet, jüngst besuchte der Deutsche Asselborn zur Feier von dessen 60. Geburtstag.

Der kurze Draht zu Steinmeier hat bisher nicht verhindern können, dass ausgerechnet deutsche Sozialdemokraten bisher als schärfste Kritiker des luxemburgischen Steuerstandorts auffallen. Einmal hatte Steinbrück die Bekämpfung von Steueroasen in Europa mit dem Kampf der US-Kavallerie gegen die Indianer verglichen. SPD-Chef Franz Müntefering hatte für besondere Empörung gesorgt, als er sagte, früher habe Deutschland zur Lösung von ähnlichen Steuerkonflikten Soldaten geschickt.

Diesmal sagte Steinbrück auf die Frage nach einer Steuerkonferenz in Berlin im Juni, dort würden “Luxemburg, Liechtenstein, die Schweiz, Österreich, Ouagadougou” vorgeladen, um für ihre Steuerpolitik Rede und Antwort zu stehen. Ouagadougou ist die Hauptstadt des armen westafrikanischen Staates Burkina Faso, der bisher nicht einmal als Steueroase aufgefallen war. Die Luxemburger sind ohnehin verärgert, dass sie entgegen von Absprachen innerhalb der EU beim G-20-Treffen in London im März auf eine sogenannte graue Liste von Steueroasen gesetzt wurden.

Asselborn fürchtet nun, das Ansehen Deutschlands in Luxemburg leide “empfindlich” unter Steinbrücks Worten. Er beruft sich auf die tiefsitzenden Ängste der Luxemburger gegenüber ihren Nachbarn: “Jeder Luxemburger erinnert sich mit Grauen an eine Zeit, in der aus Deutschland, anfangs durch Worte und Reden, Erniedrigungen und Angst herüberschwappte”, sagte er. “Auch nur ein Millimeter Überheblichkeit hoher deutscher Autoritäten löst in Luxemburg Gefühle aus, auf die wir gerne verzichten mögen.”

Bravo Jean Asselborn, du schwätz am Numm vu ville Lëtzebuerger!

Mir hunn eis hei zu Lëtzebuerg zënter engem Jorhonnert eng zolidd Economie eruwwert. No enger staarker Siderurgie hu mir et fäerdeg bruet e performante Finanzcenter bei eis opzebauen. Mir hunn dat gemaach well mir fläisseg Lëtzebuerger haten an och well mir aus der Groussregioun a soss aus dem Ausland eng Immigratioun kruten, déi aktiv mat dru geschafft hunn fir zu dem Wuelstand ze kommen, dee mir haut kennen.

Zënter der franséischer Présidence awer hu mir Lëtzebuerger der schéi laanscht d’Läffele krut. Den Nicolas Sarkozy hat de Culot ze soen eise Premierminister misst sech bei hien explizéiere kommen wéinst eiser Steierpolitik. Géif dësen exaltéierte franséische Staatschef och esou mam Gordon Braun oder der Madame Merkel schwätzen? Den SPD-Parteichef Müntefering wollt d’Arméi opmarschéiere loossen géint Lëtzebuerg. (Wann dat grad vun deër Säit  kënnt, da ginn engem d’Schudderen aus) Géif dese Spëtzepolitiker dat och zu de Franzouse soen?

Et gesäit ee ganz kloer, datt et einfach ass op de Klengen erëmzetrëppelen. Domat kann ee vun den enorme Problemer am eegene Land oflenken.

De G-20 vu London war eng kammoud Plaz fir op déi Kleng ze klappen. De Jacques Attali huet am franséischen EXPRESS gesot: „En réalité, dans ce genre de réunions se joue une impitoyable bataille, dans laquelle les plus puissants l’emportent toujours”. Well England den Organisteur war, war och keen esou king ze reclaméieren géint d’Finanzpolitik an der City an op de Kanalinselen. Beim nächsten G-20 zu New York wäert och keen de Courage hunn d’Amerikaner z’attakéieren wéinst hirer Finanzpolitik an de Staaten Delaware, Nevada a Wyoming.

Och wann et schwéier schéngt, musse mir eis géint dës Tendenze wieren. Als Lëtzebuerg hu mir nach e gewësse Poids an Europa. Mir hunn eng Stëmm am Conseil européen, mir hunn e Kommissär (mee leider net méi vill héich plazéiert Fonctionnaire bei der Kommissioun) a 6 Deputéierten, wat proportionnel zu der Populatioun an Europa ganz héich ass. Bis viru Kuerzem war an Europa de Gebrauch datt no dacks kontroversen Debatten d’Länner sech um Sommet eens goufen op alle Gebidder vun der Politik. Lëtzebuerg war ëmmer bereet Konzessiounen ze maachen wann et néideg war. Den Här Sarkozy awer huet e neie Wee ageschloen a setzt net méi op den europäesche Konsens an op d’Zesummenhalen an der Unioun.

Mee mir däerfen eis awer net ënnerbottere loossen.

Et ass richteg wann zu Bréissel a Stroossbuerg d’europäesch Parteipolitik ëmmer neess als e „Must” duergestallt gëtt. Mee loosse mer eis näischt virmaachen: déi national Intressen, wann se och net an d’Fënster gestallt ginn, diktéieren awer ganz däitlech.

Et soll awer och kloer gesot sinn, datt et richteg ass, eist Bankgeheimnis nei ze definéieren. Mäer mussen eis an Europa alleguerten (och zu Lëtzebuerg) wieren géint Steierhannerzéiung an aner Onéierlechkeeten.

Et ass awer erschreckend ze gesinn, mat wéi enger Vitesse a Brutalitéit eng Prérogative vun engem klenge Land vum Dësch gewëscht get während fir verschidde grouss Länner permanent Exceptioune gemeet ginn oder europäesch Traité’en a Verfassungen ëmgeschriwwe ginn.

Dat heescht awer net datt mer eis sollen op eis zréck zéien. Am Conträr: mäer mussen mathëllëfen fir datt d’Problemer neess op communautärem Niveau geléist ginn an et net zu engem Directoire vun e puer grousse Länner an der EU kënnt. En éischte Schratt fir dat z’erreechen ass eng staark Kommissioun mat engem staarke Kommissiounspräsident. Den heitege Präsident, den Här Barroso huet bewisen datt hie kuscht esoubal de franséischen Hunn kréiht oder den englesche Bulldog seng Zänn weist. Fir d’Gauche kann also just de Rasmussen a Fro kommen fir neie Kommissiounspräsident.

Och Lëtzebuerg soll e staarke Vertrieder an d’Kommissioun schécken a net eng Politikerin déi op allen Hochzäiten danze wëll (am Parlament an och an der Kommissioun), an der Lescht awer ze dacks den Asaatz verpasst huet sech fir Lëtzebuerg anzesetzen.

Mäer brauchen awer och dee neien Traité, net nëmmen fir datt de Juncker ka Rotspräsident ginn, mee virun allem well mer domadden méi Subsidiaritéit an d’Politik kréien an eist Funktionnéieren als 27-EU-Länner verbessert get.

Zulescht brauche mer awer och méi Pouvoir’en fir d’Europaparlament a virun allem eng sozialistesch, resp. sozialdemokratesch Majoritéit. Och mir hei zu Lëtzebuerg kënnen do eisen Deel bäidroen andeems mer de 7. Juni op d’mannst en zweeten LSAP-Vertrieder bei den Europawalen désignéieren.

Hei nach emol d’Kandidaten vun der LSAP:

Simone ASSELBORN-BINTZ
Claude FRISONI
Robert GOEBBELS
Ginette JONES
René KOLLWELTER
Jos SCHEUER

Et ass dëst, fannen ech, e wichtegt Instrument vun der demokratescher Kontroll vun de gewieltene Politiker. Esou eng Kontroll wär och intressant zu Lëtzebuerg. En intressante  Site deen et sech lount kucken ze goen (och wann nach deen een oder aneren teschnesche Problem ass, probéiert roueg e puer mol bis et geet). www.parlorama.eu

Et ass jo scho bal e Witz: Am Wort Interview vum 9. Januar félicitéiert de François Biltgen sech, datt vun elo uns keng duebel Kandidature méi gemeet gi bei den Europawalen. Et wär jo e Skandal, datt déi di all di Jore virdru gewielt goufen, nie ugetruede sinn am Europaparlament. Abee, dee gudde Virsatz hat net laang gehalen. De 7.6. schéckt d’CSV alt neess eng Kandidatin an d’Course fir 2 Posten, an zwar d’Madame Reding. Si krut ewell verséchert datt si EU-Kommisarin fir Lëtzebuerg get en plus kandidéiert si fir d’Europaparlement wou si demno nie wäert untrieden.

Eng Stëmm fir d’Madame Reding ass also eng Stëmm fir d’Poubelle !

Dobäi ginn di Walen fir dat europäescht Parlament ëmmer méi wichteg. Di meeschte Gesetzer di mer hei zu Lëtzebuerg stëmmen hunn en europäeschen Uersprong. Dofier ass et wichteg datt mer eis beschte Leit an d’Europaparlement schécken (grad ewéi och an d’Kommissioun). Mäer hu 6 Vertrieder vu 736 (oder 751 Vertrag vu Lissabon). Den Ament stellt di konservativ Fraktioun 288 Deputéierten, d’Sozialdemokraten der 216. Wa mer eis also dacks opreegen iwwer Privatiséierungen, Déreguléierungen, Schwäche vun eisem Aarbechtsrecht, déi vu Bréissel ordonnéiert ginn, dann ass dat virun allem wëll di Hären Berlusconi, Sarkozy a Konsorten di gréisste Fraktioun am Parlament stellen an di meeschte Memberen an der Kommissioun, resp. dem Ministerrot hunn. Mäer mussen eis dofier bewost sinn, datt wa mer d’CSV wielen, domadden och di riets Fraktioun am Parlament stärken.

Eng Stëmm fir d’CSV ass also och eng Stëmm fir de Berlusconi !

Hei nach alternativ Plakater fir den CSV-Walkampf:

Ech verstinn och d’Roserei vu verschiddenen op Israel wéinst däer disproportionnéierter (wat e schrecklecht Wuert) Reaktioun an dem kalbliddegen Militärasaz zu Gaza an Emgéigend. Trotzdem hunn ech bei der Manif vermësst datt och d’Hamas zu de Matschëllegen zielt. Et ass wuel ganz kuerz ugedeit ginn an dach hätten d’Organisateuren hei eng méi differenzéiert Aproche missten huelen.

D’Fuerderungen vun der Manif de metten hätte misse sinn:
Israel: Stopp mat der Militärinterventioun zu Gaza an
Hamas: Stopp mat de Rakéitenugrëff op Israel

Schued datt d’Halschend vun dëse Fuerderungen net sou richteg duerchgedrongen ass…

Am Tageblatt vun haut war eng Karikatur déi passt:

Krich, well et ass e militäreschen Asaatz, och wann an den amerikanesche Medien léiwer vun engem “Conflict” oder “Crisis” geschwat get. Mäer sollen wéinstens an Europa de Courage hunn d’Déier mat séngem richteg Numm ze nennen…

A séngem Commentär op RTL, mengt d’Danièle Weber: “Et sollt een d’Situatioun net nëmme vun enger Säit kucken.”

Dat stëmmt natierlech: dem Militärasaatz goungen ettlech Rakéitenugrëff vun der Hamas viraus. An dach mengen ech hunn di meescht europäesch Ausseminister Recht wann se vun enger disproportionnéierter Reaktioun vun Israel schwätzen (och den Asselborns Jang). All Mënscheliewen wat an däer Ausernaanersetzung verluer geet ass eent zevill, egal op wéi enger Säit. Et kann een awer och hei e puer Zuelen duerléeen: iwwer 500 Doudeger (dovunner eng gudd Partie Zivillbevëlkerung) op palestinensescher Säit (Stand vun de moien) a 5 op israelescher Säit.

E bessi méi wäit mengt Sie: “Kollektiv bestrooft sinn d’Awunner an der Gazasträif allerdéngs virun allem vun der Hamas, déi hir Secherheets-Stetzpunkter express mattsen a Wunngebider installéiert – mam Wëssen, dat am Fall vun Attacke virun allem Leit aus der Zivilpopulatioun mat drop ginn.”

Dobäi däerf een awer och net vergiessen datt de Gazasträifen net mol sou grouss ass wéi de Minett (+-360km2) also 7 mol mi kleng wéi Lëtzebuerg an datt an däer “Enclave” eng 1,5 Millioune Leit agespaart sinn (d.h. iwwer 3 mol méi wéi eist ganzt Land).

Der Madame Weber hiere Commentär schéngt mer also och zimlech eesäiteg ze sinn.

Ech weess net wou Israel an dem Krich do wëll erauskommen. D’Vergaangenheet huet eis jo awer geléiert datt mat esou Militärasätz kee Fridden ze gewannen ass.. Vill éischter misst Israel eng Ouverture maachen zB. d’Awunner aus dem Gazasträifen eran an erausloossen amplaatz se anzespären oder e Flughafen zu Gaza toleréieren. Dorobben hinn misst och eng Hamas d’Légitimitéit vun Israel unerkennen… Et kann ee net erwaarden a friddlecher Noperschaft ze liewen wann een séng Noperen ghettoiséiert.

Dat klengt einfach mee ass et natierlech net…

Am Noen Osten bleiwt just eng Optioun wouer: 2 Natiounen – 2 Länner.