Heimadde fänkt also och meng Walchronik un déi ech bis de 7. Juni wäert op dëser Plaz féieren.

Ech hoffen datt ech e puer intressant Beitreeg ka schreiwen a frée mech dann elo op all Commentären.

Hei d’Lëscht wéi se haut an der Presse war:

1. ASSELBORN Jean, Stengefort
2. BERTINELLI Fred, Déifferdeng
3. BIANCALANA Dan, Diddeleng
4. BIWER Roby, Beetebuerg
5. BODRY Alex, Diddeleng
6. BOFFERDING Taina, Suessem
7. CRUCHTEN Yves, Käerjeng
8. DALL’AGNOL Claudia, Diddeleng
9. DI BARTOLOMEO Mars, Diddeleng
10. ENGEL Georges, Suessem
11. ERR Lydie, Péiteng
12. GANSEN-BERTRANG Lily, Péiteng
13. HAINE Henri, Rëmeleng
14. HINTERSCHEID Henri, Esch
15. JUNGEN Tom, Réiser
16. LORENT John, Käl
17. LUX Lucien, Beetebuerg
18. MUTSCH Lydia, Esch
19. NEGRI Roger, Mamer
20. PAULUS Aloyse, Kielen
21. SCHREINER Roland, Schëffleng
22. SPAUTZ Vera, Esch
23. TONNAR Jean, Esch

* Erstaunen: well ech net wousst datt déi Informatioun scho sollt ëffentlech gemeet ginn.

Dat ass u sech eng gudd Saach a bréngt fir béid Gemengen Avantager:

1. Käerjeng-Kéinzig: eng grouss Gemeng Mat zesummen bal 10.000 Awunner: am Spëtzepeloton vun de Lëtzebuerger Gemengen; méi Gewiicht par rapport zum Staat, zu den anere Gemengen an an de Gemengesyndikater;

2. E gemeinsame PAG Op enger méi grousser Echelle geplangt: méi Plaz a méi Méiglechkeeten fir ze wunnen, schaffen a Fräizäit; e gudden Equiliber tëschend dem Tissus industriel a commercial vu Käerjeng an dem ländleche Raum vu Kéinzig; Perspektiven fir béidsäiteg vum Schack der Natur ze déngen;

3. Besser a spezialiséiert Zervisser Méi Rationnalitéit an Effikassitéit an de Schoulen, Maisons-relais, Crèchen, Sozialdéngschter, Administratioun (z.B. e moderne Biergercenter), techneschen Zerviss, Pompjeeën asw;

4. Transport a Verkéier Méi Gewiicht fir sech géint onnëtz Projetën ze wieren, wéi z.B. d’Liaisoun mat Sélange; Ubanne vu Kéinzig a Féngeg un den TICE-Réseau; Créatioun vun engem Gemengebus tëschend den Uertschaften.

5. Synergien um sportlechen a kulturelle Plang D’Méiglechkeet fir d’Infrastrukturen a béide Gemengen besser ze notzen.

Bei enger Fusioun muss Wäert geluecht ginn op Proximitéit!

Et geet net drëm fir Infrastrukturen ofzeschafen, mee fir se besser ze notzen. Z.B. däerfe keng Schoulen zougemaach ginn, wat awer net verhënnert datt do Complementaritéit soll gesicht ginn. Och wa Kéinzig ëmmer Kéinzig bleiwt a Käerjeng ëmmer nach Käerjeng, dann hunn all eis Awunner kee Problem fir duercherneen ze goen wann se z.B. schaffen oder akafe ginn.

Et gëtt kee Kärjenger deen eppes géint déi Kéinziger huet an ëmgedréint och net! Esou wéi de staatleche Projet vun der Fusioun am Ament fonctionnéiert, kann een zwou Attituden hunn:

• entweder et léist een de Laascht kommen an et waard een drop bis eis d’Fusioun vun uewen erof diktéiert gëtt;

• oder et beschäftegt een sech elo schons intensiv mat der Saach an et kuckt ee wéi déi 2 Gemengen dat Bescht aus enger Fusioun eraushuele kënnen.

Amplaz dem Won nozelafen, sollen d’Gemengen Käerjeng a Kéinzig vun der substantieller Finanzsprëtz vum Staat profitéieren, an hieren eegene Fusiounsprojet an d’Weeër leeden. Et ass dat am Intressi vun eise Matbierger déi, an der moderner Gesellschaft vun haut, d’Recht hunn op méi Confort a besser Zervisser.

Et däerf net esou sinn datt eleng nom Staat sénge Virstellungen verfuer get. Dofir mussen d’Bierger an esou e Projet vu vir eran mat agebonne ginn. Déi zwou Gemengen sollen, zesumme mat den engagéierte Bierger, e Konzept ausschaffen wat si dem Inneministär dann als eegestännegen an demokrateschen Projet virleen. Fir datt esou eng Fusioun ka réussiéieren muss se vun ënnen erop gemeet ginn.

Nëmmen esou kënne mer sécherstellen datt eng Fusioun keng Desavantager fir d’Awunner op béide Säit vum Schack mat sech bréngt.

Dofier triede mäer an !

Fred Reuter             Yves Cruchten
Gemengeconseiljee   Gemengeconseiljee
Gemeng Kéinzig        Gemeng Käerjeng

Des exemples ?

Le 5 octobre dernier, soit 8 mois avant l'échéance électorale, le congrès du parti vert a adopté son programme pour les élections parlementaires. Ce dernier avait été annoncé en grandes pompes sur les ondes de notre radio nationale. Les dirigeants du parti (dont Mme Metz) n'hésitaient pas à disqualifier les autres partis en soulignant que "seuls les verts mettent en avant le programme et non les candidats", "qu'ils étaient les premiers à présenter leurs nouvelles idées" etc…

Or, aujourd'hui, 7 semaines plus tard, le public n'a toujours pas droit à la consultation de ce programme apparemment si "ambitieux" et si "réaliste".

Le parti vert ne divulgue rien sur son programme:
Si les pages Internet de ce parti regorgeant d'informations plus ou moins inutiles, aucun élément du programme n'est présenté. Par contre on trouve tous les noms, photos et bios des candidats verts.

Curieux pour un parti qui voulait "donner priorité aux idées et non aux personnages", comme le feraient soi-disant tous les autres partis…

Où est-il alors ce programme si "réaliste", si "ambitieux" ?
Pourquoi nous le cachez-vous M. Bausch?

Du vent rien que du vent…

Une autre curiosité ne m'a pas échappé sur le site Internet des verts: Comme il se doit pour tout bon parti bourgeois, les verts se rallient au DP et à l'ADR en saluant dans un communiqué de presse avec "grande joie" et "espérance" l'élection si brillante de M. Obama à la tête des Etats-Unis.

Curieux pour un parti vert sachant qu'il y avait en course pour l'élection présidentielle un 3e candidat, certes à l'ombre des deux grands. Ce candidat s'appelle Ralph Nader et avec son camarade Matt Gonzalez, représentait le parti des verts aux Etats-Unis.

Les verts au Luxembourg n'auraient donc pas soutenu leur propre camarade outre-Atlantique ?
Quel opportunisme !
Quel exemple de camaraderie !
Quelle dignité !

Un troisième exemple livre une réponse adressée aux Jeunesses Socialistes qui accusent M. Turmes de vendre les intérêts du Luxembourg à la première occasion. En effet, M. Turmes avait voté en faveur d'un texte visant les soi-disant paradis fiscaux au sein de l'Union Européenne. Dans sa réponse, l'éco-député prétend que ce texte ne visait pas le Luxembourg mais plutôt les îles Channel, Gibraltar et Madère… Pourtant le texte en question n'énumère ni ces pays ni exclut-il formellement le Grand-Duché.

Personne n'ignore que depuis plusieurs semaines, nos voisins s'acharnent sur la place financière luxembourgeoise, M. Turmes serait-il aussi naïf qu'il ne paraît ? Ou aurait-il simplement manqué de lire les journaux ces derniers jours?

Des exemples qui démasquent les verts ne manquent pas:
• Ni à Luxembourg-ville, où les habitants des quartiers populaires (don’t p.ex Weimerskirch) sont les malheureux témoins de la solde d’espaces publics récréatifs à des promoteurs avides de profits,
• ni a Differdange ou ils promeuvent la construction d'immeubles dans une zone verte protégée,
• ni à Bascharage où ils ferment les yeux sur une pollution confirmée,
les verts ne sont à la hauteur de leurs aspirations.
Bienvenue dans la REALPOLITIK !

La question qui se pose est donc pourquoi les médias ne démasquent-ils pas ces prétendus écologistes ? Peut-être parce que les médias plus que la population elle-même désire un changement dans l'alternance des trois grands partis au Gouvernement ? Est-ce là également la raison pour laquelle l'ancien chef-journaliste de la chaîne tv nationale est allé soutenir et seconder ce parti en tant que stratège et secrétaire de parti?

Dorobshinn hate mer beim Distriktskommisär intervenéiert fir déi Ofstëmmung z'annuléieren: mat SUCCES!

Artikel Quotidien

Artikel Tageblatt

Bréiw un den Distriktskommissär

Wann ee vu Kultur am Süde schwätzt, dann denkt ee virun allem un d’Erhale vum Patrimoine industriel. D’Zäitzeien aus der Ära vun der Stolindustrie sinn amgaang, lues awer sécher, ze verschwannen. Si maache Plaz fir Zervisser, Buttéker, Wunnengen a Parkingen. Et kann een dat bedaueren, mee gläichzäiteg muss een agesinn datt d’Welt net stoe bleiwt, och net am Süden. Dem Staat an de Gemengen hir Missioun soll et sinn dat z’erhalten wat derwäert ass, fir eise jonke Generatiounen ze weisen wéi apaart de Bassin minier duerch Fläiss a Kompetenz zum Wuelstand vum Lëtzebuerger Land bäigedroen huet.

Mee, wéi gesot, kommt mer kucken och no vir.

Wat sinn eis Trëmp am Süden?

E groussen Theater an eng Rockhal zu Esch. Net manner wéi 11 Muséeën a Bibliothéiken, e Conservatoire, eng Rëtsch Musekschoulen asw. Vun Diddeleng bis op Rodange kann ee Kultur mat Fräizäit verbannen, iwwer déi wonnerbar Spazéierweeër, déi nach vill Lëtzebuerger z’entdecken hunn. Och wa scho muenches steet, da kéint een awer nei Infrastrukturen ustriewen, wéi z.B. e Centre culturel fir de Kordall, deen doranner nach opzehuelen huet. Déi vill Musek- Gesang- an Theaterveräiner an och aner kulturell intresséiert Associatiounen wiere frou wann se op eng grouss a modern equipéiert Hal kéinten zréckgräifen. Och e neie Musée op der Base vun der Technik an de Wëssenschaften géif eng Lacune hei am Land fëllen.

Mäer hunn am Süden en intressant Instrument, de Gemengesyndikat PROSUD, deen sech niewt senge villen Objektiver, och d’Kultur verstärkt misst a säi Programm aschreiwen. Domat wier de Wee fräi fir eng besser Strategie um kulturellen an och touristische Plang. Esou eng Strategie wir och wichteg fir de Kanton Capellen. Do läit immens vill Potential dat net genuch genotzt gëtt.

Zur Kultur gehéiert och eis Sprooch. Mäer solle si net vernoléissegen a si eisen auslännesche Matbierger méi no bréngen. Loosse mer awer net vergiessen, datt mer hei zu Lëtzebuerg de sozialkulturellen Aspekt bei eisen Awunner musse berücksichtigen. An eiser multikultureller Gesellschaft sollen och aner kulturell Aktivitéite vun eisen auslännesche Matbierger net ze kuerz kommen. Et solle keng Grief geschëppt, mee Brécke gebaut ginn. Wann dat op enger Plaz am Land wichteg ass, da grad am Süden.

Är Attacken vu leschten Dënschdeg déi natierlech géint eist Land an ebe séng Bankplaz geriicht waren brénge mech derzou Äech haut ze schreiwen, a well ech e Minetter sinn (nee, dat huet näischt mat ärer Frau ze dinn), soen ech Äech och dat wat ech ze soen hu sou wéi mer d’Schnëss gewuess ass. An de leschte Méint a speziell de leschte Wochen kréie mer och hei an Europa d’Finanzkrise ze spiiren. Bis elo war di ganz Welt dovunner ausgaang datt d’Uersaach dovunner am ongezügelte Kapitalismus loung an déi hieren Uersprong an der amerikanescher Subprimekrise hat. Däer suggeréiert awer elo, datt dorunner Länner ewéi Lëtzebuerg Schold wieren, déi hieren Noperen d’Méiglechkeet ginn, ze tranchéieren ob se hier Steieren léiwer an hierem Heemechtsland oder via Quellesteier bezuelen. Ech denken, är Aussoen sinn renge Populismus, well et ass jo méi einfach an esou enger komplizéierter Matière e Sündenbock ze sichen wéi äre Bierger z’erklären datt d’Politik (och déi aus ärem Haus) an de leschte Jorzingte versot huet. Äer simplistesch Remarquen beweisen eis, datt der net wësst wéi der aus däer dote Situatioun neess sollt erauskommen. Dir wësst net méi a wéi eng Richtung et soll goen. An dofier eleng muss alt een de Kapp duer halen. Mee iert der dat maacht, da botzt mol virun ärer eegener Dir, wann der wëllt och mam Kärcher an halt op denen aneren Lektiounen wëllen ze verdeelen.

A wann däer äech dierft dem Populismus bedéngen, dann erlaabt mäer dat weg och. Ech mengen d’Lëtzebuerger brauchen sech keng Lektiounen gefalen ze loosse vun engem Präsident, de quasi als éischt Amtshandlung e nordafrikaneschen Diktator mat groussem Pomp empfänkt, nëmme well e wëll mat dësem Geschäfter maachen. Ech mengen och datt Lëtzebuerg keng Lektiounen ze kréien huet vun enger Regierung déi Streebommen produzéiert, exportéiert a bei Geleenheet esouguer selwer benotzt. Ech mengen d’Lëtzebuerger brauche sech keng Lektiounen gefalen ze loossen vun engem President den di fragile Atomtechnologie exportéiert, speziell an déi Länner déi se virdrun während Jorhonnerten ausgehielecht hunn a se duerno am Misère setze gelooss hunn. Ech denken och datt mer eis net mussen den doten Discours ulauschteren vun engem dee selwer am Verdacht steet (stoung) séng Suen bei eis placéiert ze hunn, wann een ärem Kolleg Villepin gleewen deet.

Här Sarkozy, hei zu Lëtzebuerg si mer frou mat de Fransousen. Si beräicheren eis Gesellschaft, eis Kultur, eis Wirtschaft a villes méi. Mäer hun eis un eng gewësse Qualitéit gewinnt, déi vu franséische Politiker kënnt, et ass just Schued, datt hiere President net op der selweschter Héicht ass…

A cette occasion, le Gouvernement fait chaque année une proclamation et les autorités communales sont invitées à procéder à une cérémonie devant le Monument aux Morts, pour honorer la mémoire de ceux qui ont été les victimes de l’atroce régime nazi. A noter l’intangibilité, depuis moult années de ce texte adressé aux communes. Ceci montre à quel point la commémoration est devenue, au fil des années, une tradition à laquelle les communes ne veulent bien entendu pas se soustraire, mais qui n’a plus cette fière allure qui devrait être la sienne de nos jours.

Car il ne faut pas se voiler la face : la participation aux cérémonies se résume dans la plupart des communes à la présence des édiles locaux, des quelques survivants de la guerre et des sociétés locales, ces dernières parfois « enrôlées » pour éviter un vide sidéral sur la place du Monument aux Morts.

Il ne saurait être question, bien entendu, d’accabler quiconque dans cette affaire. Il ne s’agit pas, en effet, d’une mauvaise volonté de la part des autorités publiques, mais simplement une certaine léthargie qu’il convient de combattre pour éviter que la Journée de Commémoration Nationale ne verse un jour dans l’indifférence générale de la population.

Les rangs de ceux qui ont vécu les années 1940-45 s’éclaircissent forcément et on peut s’attendre à ce que d’ici quelques années, les derniers témoins manqueront à l’appel. Il s’ensuit qu’il appartient aux jeunes générations dont le soussigné (né en 1975), de maintenir le flambeau, ce qui deviendra difficile lorsqu’on sait que bien souvent la seconde guerre mondiale est considérée sinon comme un événement banal, du moins comme une péripétie fort éloignée des préoccupations de la société d’aujourd’hui. Ne parlons même pas du révisionnisme et du négationnisme qui, bien que marginaux, font souvent leur choux gras dans certaines franges d’une population mal instruite.

Tout ceci renvoie, bien sûr, à un manque évident de connaissances par rapport à l’histoire de la 2e guerre mondiale. Le plus inquiétant dans l’affaire est le fait que bien souvent nos concitoyens conçoivent les libertés que nous luxembourgeois nous sommes appropriées, comme un acquis irréversible.

S’il est vrai que nous n’avons plus rien à craindre de nos voisins immédiats et de nos partenaires de l’Union européenne, il reste néanmoins que les crises du Balkan et du Caucase montrent que la paix est une construction bien fragile. D’où l’idée d’étendre le concept de la Journée de Commémoration Nationale aux valeurs que représentent pour notre société la liberté et la paix. Pour promouvoir cet idéal, il faut nécessairement mettre en évidence le civisme, une vertu bien souvent négligée par nos contemporains. Dans cette affaire, l’école devra jouer un rôle capital. Il serait absolument nécessaire d’introduire, dans chaque ordre d’enseignement une réflexion respectivement action, au moins annuelle, au culte du souvenir et au renforcement de la vigilance.

Si nos frères et sœurs, parents, grands-parents et arrière-grands-parents avaient le malheur de souffrir les atrocités de la guerre, il est de notre devoir de ne pas oublier leur sacrifice, de se souvenir de leur courage, mais surtout de veiller à ce que pareilles sauvageries ne se reproduisent. Conservons la mémoire, préservons la paix !

Yves Cruchten, Bascharage

 Das Verkehrschaos im Korntal wird ständig größer. Industrie- und Handelszonen wachsen und das neue ArcelorMittal- Logistikzentrum bedient zurzeit etwa 80 Lastwagen täglich. Es gibt aber Lösungsvorschläge. Eine Analyse mit dem Gemeinderatsmitglied aus Bascharage Yves Cruchten vor Ort.

Bascharage – Besonders auf der „Biff“ wird die Lage immer schwieriger. Die Lastwagen wollen von der A13 zu den Tankstellen, zwischen denen sich ein Supermarkt befindet. Die boomende Aktivitätszone „op Zaemer“ sowie die Industriezone Bommelscheuer bringen auch mehr Verkehr. Doch mit einigen kleinen Aktionen könnte die Lage wesentlich verbessert werden, meint Yves Cruchten. Da ist nämlich die Straße, die durch die Industriezone Bommelscheuer führt. Der Staat tut sich schwer, diese für den Durchgangsverkehr freizugeben. Diese Straße ist aber breit (7-9 Meter), es gibt Bürgersteige, Fahrradwege und eine gute Beleuchtung. Der Verkehr könnte so von der Nationalstraße fünf („Delphi“) bis zum Bahnhof Bascharage fließen, wo er dann an die neue Unterführung der Bahn angeschlossen werden könnte. Dies wäre eine wesentliche Entlastung für die Bewohner der N5 ab „Delphi“ bis zur Brauerei und den bd Kennedy ab Brauerei bis Bahnhof. Das Wegenetz besteht bereits. Doch die Verbindung ist immer noch mit hässlichen Betonklötzen versperrt.

Auffahrt A13 Große Probleme bereiten den Lastwagenfahrern die Auffahrten von der Nationalstraße Niederkorn-Bascharage und der Straße Niederkorn-Sassenheim auf die A13. Hier ist es für schwer beladene Lastwagen unmöglich, abzubiegen, und so quälen sich diese durch den Kreisverkehr „Biff“, um so unter fast unmöglichen Bedingungen auf die A13 zu gelangen. Fahrspuren im Innern des Kreisverkehrs sind Zeugen der schwierigen Lage. Hier wird – mal abgesehen von der zusätzlichen Umweltbelastung – viel Zeit und Geld verschwendet. Wirtschaftsminister Jeannot Krecke habe Schwierigkeiten mit der Freigabe des Wegenetzes in der Industriezone, was aber eine kleine Umgehung von Bascharage bedeuten würde. Dies bekundete er kürzlich anlässlich eines Besuchs im Süden. Jeannot Krecké habe aber eine nochmalige Überprüfung der Örtlichkeiten angekündigt. Für Yves Cruchten und die LSAP-Sektionen aus dem Korntal ist es aber die beste Lösung für Anwohner, Bedienstete und Lastwagenfahrer. Vorliegenden Studien zufolge würde eine Freigabe der Industriezone den Ortskern von Bascharage um 2.000 Personenwagen und 300 Lastwagen täglich entlasten. „Sämtliche Navigationssysteme geben die Strecke durch die Industriezone als Hauptstrecke an. Doch nun kommen die Lastwagenfahrer durch die rue de la Continentale und stehen hier vor einer Betonabsperrung. Auch müsste in Höhe der Delphi unbedingt der seit Jahren geplante Kreisverkehr schnellstens gebaut werden, sagte Yves Cruchten dem Tageblatt gegenüber. Bereits vor zwei Jahren, bei Beginn der Arbeiten, habe die lokale LSAP-Sektion darauf hingewiesen, bauliche Maßnahmen für diesen Anschluss an die Industriezone vorzusehen. JEM

Lo sinn d’Parteideeg vun den 2 grousse Parteien eriwwer an och mir an Europa kréien en éischten Abléck iwwer di potentiell US-Presidenten an hir Stellvertrieder. Natierlech, dat ganzt ass grousse Kino: Et geet manner drëms eppes gescheites ze soen mee vill éischter dorëms, seech bei esou vill wéi méiglech Leit (an Amerika, wuelverstan) beléift ze maachen. Dofier sollt een eigentlech net all zevill Wäert op di eenzel Aussoen vun de Kandidaten leen an éischter drop waarden wat de gewieltene President a séng Equipp herno wäerten konkret maachen.

An dach…

E puer Aussoen déi eis Europäer de Kapp rësselen deed ware schon derbäi: Sou mengt den B.O. hie gif eng 150 Milliounen Dollar a nei Energiequellen investéieren fir sech aus der Ofhängegkeet vum Petrol ze léisen… Wat sinn dann 150 Milliounen Dollar am Verglach zu den Trilliounen di all Joers um Petrolsmaart iwwer den Dësch ginn ? Säi Konkurrent wees et besser, hie wäert nach méi Buerstatiounen am Alaska opriichten, och wann dat d’Emwelt kapott mecht an de Problem just ëm e puer Joer no hanne geréckelt get. Am noen Osten schloe sech alle béid ondifferenzéiert eleng op d’Säit vun Israel. Dat palestinensescht Vollék ka kucken datt et eens get ! Just an engem wesentleche Punkt ënnerscheeden sech di 2 Konkurrenten: Deen ee wëll eraus aus dem Irak, den aneren wëll der nach méi dohinner schécken (dobäi hätt ee kinnte mengen, een den de Vietnam matgemaach huet misst et besser wëssen…).

Villäit ass et dofier datt ech a vill anerer mer wënschen datt den Obama herno d’Nues fir huet, mee u séch dinn d’Amerikaner mer leed: Si hunn effektiv just de Choix tëschend engem konservative Politiker an engem nach méi konservative Politiker… An da wëllen d’Amerikaner d’Welt demokratiséieren??? Do si mer an Europa an och zu Lëtzebuerg wéinstens besser drun.

„God bless“ Lëtzebuerg, Europa, d’Gëlle Fra, de klenge Mann um Mount an iwwerhaapt wann et dech wierklech get, da „bless“ eis alleguerten op dësem Planéit a verschoun eis vu Leit mat kuerzem Verstand!

Zesumme mat de Komeroden aus de Sektiounen Péiteng an Déifferdeng hate mer eng Visite organiséiert vu verschiddenen Industriesiten am Kordall. Ennert anerem ware mar zu Käerjeng an der Z.I. Bommelscheier, der Z.A. op Zaemer, zu Déifferdeng am Arcelor-Mittal-Wierk an am Europäesche Logistikzentrum zu Nidderkuer, zu Péiteng am PED bei der Firma Avery Dennisson. Den Ofschloss war bei engem gudde Maufel zu Käerjeng an der Brasserie “Béierhaascht”.

De Wirtschaftsminister Jeannot Krecké wor mat a konnt eis eng Rëtsch Detailler iwwer d’Situatioun vun der Industrie am Kordall an zu Lëtzebuerg ginn. Et wor eng ganz intressant Visite, zemoolst d’Firma Avery Dennisson huet eis impressionnéiert grad ewéi di nei Greystrooss am Walzwierk zu Déifferdeng. Frappéiert war ech awer am Walzwierk, wou ech bal keng Aarbechter gesinn hunn, well hei villes automatiséiert gouf. Ech hat mer u sech virgestallt, hei giffen eng 100 Leit hin an hier bëselen, mee ech hat der ganzer 6 während eisem Tour gesinn… Da wonnert et scho net méi, datt d’Beschäftegungszuelen an der Eisenindustrie stänneg erofginn.